1-2-3

kruip weg in ontonen
zing voor jezelf
een lied in d-mineur
zullen we in canon treden
jij pakt een en ik twee
en trillen de lucht
tot het klinkt

zie je ze ook dansen
de puntjes in een wervelende libretto
in ritmes die wij als chaos zien
weet dat wij dat zijn
we krioelen en draaien om inerte massa
hangen waarheid op aan stenen noten

ik hoor hoog
en laak laag
zonder wij is het
een dovemanssymfonie
waarop we dansen zonder te voelen
wat er dreunt in drum en bas

uit of in en klinken of schreeuwen
zwaaien we armen en benen in een uitspatting van bezielde inspiratie
of vertragen en verstommen we
tot onze hoofden zich vullen
met klanken die niet sprekend zijn

dag harmonie
we weten dat je daar bent
maar kunnen je vatbaarheid
niet grijpen
zolang de ondertoon
ons oor passeert

OP 2007